ž•–—เพลง...เพล๊ง....เพลง—–•ž


 —–—–•—–•—–•—–•—–•—–•—–•—–•—–—–

.....สายเรียกซ้อน miss call สุดท้ายแห่งชีวิต....



        ใกล้จะถึงวันแม่แล้วนะ ถ้ายังมีแม่ให้กอด อย่าลืมกอดท่านด้วยล่ะ T^T
โทรหาคนที่รักคุณสักนิด ก่อนที่จะไม่เหลือใครให้โทรหาอีก
     ก่อนอื่นต้องขออภัยสำหรับเจ้าของเรื่อง มันอาจตอกย้ำความเจ็บปวดกับคุณในเรื่องนี้
แต่เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ควรเผยแพร่เพื่อตอกย้ำคนที่ได้ชื่อว่าลูกทุกคนให้หัน กลับมาดูคนที่ส่งเสียคุณ
เลี้ยงดูคุณมาด้วยความเหนื่อยยาก วันนี้เราหันไปเหลียวท่านบ้างหรือเปล่า

 ก่อนจะ...
ไม่มีโอกาสให้ดูแล..

 เมื่อท่านจากเราไปแล้ว  
การจัดงานใหญ่โตมันจะไปมีประโยชน์อะไร?
เวลาท่านอยู่ทำไมไม่ทำ ?
   ความรู้สึกของน้องคนหนึ่งที่บรรยายออกมาจากใจ ในขณะที่....
ผมก็เป็นเช่นเด็กวัยรุ่นทั่วๆไป เรียน เที่ยว นอน กิน ดึกๆผมก็โทรคุยกับแฟนของผม
ซึ่งทั้งหมดเหล่านี้มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของผม  และผมก็เชื่อว่าใครๆเค้าก็ทำแบบนี้กัน


.....
“จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง”
“กินกับอะไรบ้าง”
”แล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้ามั้ยเนี่ย”
“รู้มั้ยตัวเอง ถ้าเค้าเป็นผีเนี่ย เค้าอยากเป็นกระสือ ที่รักจะได้เห็นใจไง”
“ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ”


 
ประโยคต่างๆที่ผมได้คิดและคัดสรร เตรียมพร้อมมาต่างๆก่อนโทร
ผมยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนดึกไปกับการคุยโทรศัพท์
ระยะเวลาอันผมได้ใช้ไปในแต่ละครั้งนั้น พอรู้สึกอีกทีก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว
แต่ผมก็ไม่ชอบนะ หากใครจะมาว่าผมไร้สาระ
ก็ไม่เห็นหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน

“เอ้อ เกือบลืมไปอีกอย่างกิจวัตรอีกอย่างนึงของผมก็คือ แม่ของผมมักชอบโทรหาผมทุกวัน”



……
“ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง”
“เย็นนี้กินข้าวอิ่มมั้ย”
“วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง”
“อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ”



  โธ่!คำถามเดิมๆ ผมก็ตอบ ไปแบบเดิมๆ แม่ผมก็ไม่เบื่อซักที
แม่ยังคงโทรหาผมเป็นประจำ โชคดีที่ผมพยายามตัดบทคุย
ผมกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้ว ก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้ผมทำยังไง


   จนกระทั่งวันนั้น
“ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย”
“เร็วๆสิ เค้ายังอุตส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ”
“แล้วยังจะใจร้ายไม่บอกรักเค้าอีกหรอ”


  ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงจากโทรศัพท์บอกผมว่ามีสายซ้อน ผมมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า “Home”
“โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย” ผมไม่สลับสายผม ผมยังคงคุยกับสุดที่รักของผมต่อไป
เพราะผมรู้ว่าสิ่งที่แม่จะคุยกับผมก็คงเป็นประโยคเดิมๆ


และนั่นก็เป็นโอกาสสุดท้าย ที่ผมจะมีโอกาสฟังเสียงของแม่


 หลังจากนั้นไม่นานทางญาติของผมโทรมาแจ้งผมว่า เมื่อคืนนี้บ้านของผมถูกขโมยเข้า
และแม่ของผมขัดขืนและได้ต่อสู้กับโจร จึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้อง แม่เสียชีวิตเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว


 ญาติของผมเล่าอีกว่าตอนไปพบศพแม่นั้น ในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่น และเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอ
ไม่ใช่โทรแจ้งตำรวจหรือเรียกรถพยาบาล แต่แม่เลือกที่จะโทรหา “ผม”


สิ่งสุดท้ายในชีวิตที่แม่ผมเลือกที่จะทำคือโทรศัพท์หาผมเพื่อฟังเสียงของผม

วินาทีนั้นน้ำตาของผมไหลอาบแก้ม ผมพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของผมสั่น
 
วันนั้นผมเลือกที่จะคุยกับแฟนผม ดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของผม ผู้หญิงคนเดียวในโลก
ที่คุยกับผมเป็นคนแรกในชีวิต ผู้หญิงคนเดียวที่ผมสามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา

โดยที่ผมไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ
ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่ ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ
คนๆเดียวในโลก

===•–—Post Script—–•===

อย่ารักคนอื่นมากจนลืมคนที่ให้กำเนิดเรามา f

เศร้าเน๊อะ f

คนเราจะรักกันได้มากแค่ไหนนะ f

Love MuM t

------------------------------------------------

StatUS ::

study
love
money
emotion 

 

                           
 ? ?
                    
                       

http://somerock.exteen.com/

     Share

<< คะแนนออกไม่มีใคร...ไม่เจ็บหรอกนะ >>

Posted on Sat 11 Aug 2007 15:40

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

               
++
+

ไม่อยากอ่าน
เดี๋ยวร้องไห้

.
.


nookza*   
Mon 13 Aug 2007 23:05 [1]


Calendar
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn